लेमर प्राण्याचे वैज्ञानिक नाव लेमुरोइडिया (Lemuroidea) आहे. त्याला अधिक तर काळ जंगलात किंवा झाडांवर राहायला आवडते.समूहात राहणाऱ्या या प्राण्याचे वजन आणि आकार त्याच्या प्रजातीनुसार असते. तुम्हाला हे जाणून आश्चर्य वाटेल की सर्वात मोठा लेमर गोरिल्लाइतका मोठा असू शकतो. बहुतेक लेमर फळे खाऊन जगतात. शेपूट हे त्यांच्या संवादाचे मुख्य माध्यम आहे. लेमरचे हात आणि पाय माणसासारखे दिसतात. त्यांच्या बोटांना ठसेही असतात. ते महिनाभर काही नाही खाल्ले तरी जगू शकतात. त्यांच्या ग्रुपमध्ये 15 पर्यंत सदस्य असतात. फळे, फुले आणि पाने हे त्यांचे मुख्य अन्न आहे.
मादागास्कर हे जगातील सर्वात जैवविविध राष्ट्रांपैकी एक मानले जाते. येथे आढळणाऱ्या काळ्या आणि पांढऱ्या रंगाच्या प्राणी लेमरला पट्टेदार शेपटी आणि मोठे डोळे आहेत. मात्र ते माकडांपेक्षा कमी हुशार असतात. त्यांची वासाची जाणीव खूप तीक्ष्ण असते, परंतु त्यांची दृष्टी कमकुवत असते. काही प्रजाती दिवसा सक्रिय असतात. लेमरचे डोळे सामान्यतः निशाचर जीवनाशी जुळवून घेतात. सर्वात लहान लेमर प्रजाती पिग्मी माऊस लेमर आहे, डोके ते पायापर्यंत 2.5 इंच पेक्षा कमी आहे.त्याची शेपटी त्याच्या लांबीमध्ये 5 इंच जोडते. लिमुरची सर्वात मोठी प्रजाती म्हणजे इंद्री, ज्याची प्रौढ झाल्यावर 2.5 फूट उंच वाढू शकते. मादी लेमर सुमारे दोन शावकांना जन्म देते. मादी लेमर बाळांना तोंडात धरते. लेमर स्वतःचा बचाव करण्यासाठी नखे वापरतात. हे प्राणी सुमारे दोन वर्षांच्या वयात लैंगिक परिपक्वता गाठतात. लेमर प्राण्याचे सरासरी आयुर्मान 30 वर्षांपर्यंत असते.
अस्तित्व धोक्यात!- वन्यजीव तज्ञांच्या मते, लेमरच्या सुमारे 101 प्रजाती आढळतात, त्यापैकी 90 टक्के नष्ट होण्याच्या मार्गावर आहेत. सर्वात मोठा धोका ग्रेटर बांबू लेमूर प्रजातींवर आहे. जगात सुमारे 500 मोठे बांबू लेमर शिल्लक आहेत. अमेरिकेतल्या उत्तर कॅरोलिनामध्ये लेमर मोठ्या संख्येने आहेत, तर मादागास्करमध्ये त्यांची संख्या फारच कमी राहिली आहे. जंगलतोड आणि त्यांची सततची शिकार हे त्यांच्या नामशेष होण्याचे प्रमुख कारण मानले जाते. -मच्छिंद्र ऐनापुरे, जत जि. सांगली
No comments:
Post a Comment